شادی را هدیه کن,حتی به کسانی که آن را از تو گرفتند،عشق بورز به آنها که دلت را شکستند،دعا کن برای آنان که نفرینت کردند،درخت باش بر غم تبرها،بپر به کوری چشم خفاشها،بهار شو و بخند که خدا هنوز آن بالا با ماست

گفتی شتاب رفتن من از برای توست

آهسته تر برو که دلم زیر پای توست

با قهر می گریزی و گویا که غافلی

آرام سایه ای همه جا در قفای توست

ای دل !نگفتمت حذر از راه عاشقی؟

رفتی ,بسوز که این همه آتش سزای توست. . .

نه دیوانه ات خواهم شد, نه تک سوار افسانه ای

من تنها کودکیم که می خواهد اسباب بازیهایش را با تو قسمت کند

حتی قلب کودکیش را. . .

نخواستی سر این عشق امتحان بدهی /

 نخواستی که بمانی و دردهای مرا /

فقط یکی دو سه سالی به دیگران بدهی /

قرار بود همین روزها به هم برسیم /

قرار بود تو بابا شوی و نان بدهی /

نگو که آمده بودی سری به من بزنی /

و بعد بگذری و دل به این و آن بدهی /

نگو از اول این راه عاشقم نشدی /

نگو که آمده بودی خودی نشان بدهی /

 گناه فاصله ها را به پای من زدی و نخواستی /

 به تن خسته ام زمان بدهی /

چه اتفاق غریبی ست اینکه دل بکند /

کسی که حاضری آسان براش جان بدهی /

نشسته ام سر سجاده رو به روی تو /

باز هنوز منتظرم در دلم اذان بدهی ...

 در دلم بود که دلدار تو باشم /

 وای بر من که ندانستم از اول /

 روزی آید که دل آزار تو باشم...